'పక్షిరాజు తన గూడు రేపి తన పిల్లల పైని అల్లాడుచు రెక్కలు చాపుకొని వాిని పట్టుకొని తన రెక్కల మీద వాిని మోయునట్లు, యెహోవా వానిని నడిపించెను. యెహోవా మాత్రము వాని నడిపించెను' (ద్వితి 32:11,12). సుదూర ప్రాంతాలకు వెళ్ళి పిల్లలకు, ఆహారం తెస్తుంది. ముక్కలు చేసి పెడుతుంది. పిల్లలకు శ్రద్ధగా, ప్రేమగా తిని పిస్తుంది. పక్షిరాజు సహజంగా రెండు గుడ్లు పెడుతుంది. రెండు పిల్లలే సహజం. అరుదుగా ఒక్కి మరి అరుదుగా మూడు పిల్లలు చేస్తుంది. మూడు పిల్లలకు మించి పుట్టవు గుడ్లు పొదిగాక తల్లి పక్షి తండ్రి పక్షి పిల్లల్ని ఎంతో శ్రద్ధగా చూసుకుాంయి. ఒకి కాపలా ఉంటే మరొక్కి ఆహారం కోసం వెలుతుంది. చిన్న పిల్లలు ఎదిగే కొద్ది తర్ఫీదు (ట్రైనింగ్‌) యిస్తుంది. గూడును రేపుతుంది. గూడుకదిపేటప్పుడు కుదుపునిస్తుంది. పునాదులు, కదులుతాయి. నెమ్మదిగా పునాదులు కూలడం ప్రారంభిస్తాయి. పిల్లలకు ఎగరమని చెబుతుంది. తల్లి పక్షి గూడు రేపుతున్నప్పడు కుదుపులకు, పునాదులు కదలుతున్నప్పుడు పిల్ల పకక్షులు తల్లిని తిట్టుకుాంయి. గుండె చెదిరిపోయినంతగా ఆందోళన పడతాయి. అమ్మకు ఏమయింది. మైండ్‌ పోయిందా? బ్లాక్‌ అయిందా? ఏమిీ ఇలా చేస్తుంది అనుకుాంయి. వాికి అంత తొందరగా అర్థంకాదు. పిల్లలు గూడులో నుండి బయటపడి ఎగురుతూ ఎగురుతూ క్రిందకు పడిపోబోతున్నప్పుడు, రివ్వున కిందికి దిగి తన రెక్కలు చాపి వాిని పట్టుకొని తన రెక్కల మీద మోస్తుందట, నేర్చుకోవాలని తల్లి తపన. మనం పక్షిరాజు పిల్లలంగా, దేవుడు పక్షిరాజుగా, పోల్చుకోవాలి. మన పరిస్థితులన్ని బాగున్నపుడు సమస్యలొచ్చినపుడు మనం పక్షి పిల్లలుగా ఆలోచిస్తాం. దేవుడు మనల్ని విడిచి వెళ్ళిపోయాడేమోనని భయపడిన సందర్భాలు ఉండవచ్చు. ప్రభువైన దేవుడు ఇశ్రాయేలీయుల గూర్చి యిలా అన్నాడు. ఐగుప్తులోను, అరణ్యములోను, మీకొరకు చేసినట్టు మీ పక్షముగా యుద్ధము చేయును, మీరు ఈ చోటుకి చేరు వరకు మీరు వచ్చిన మార్గమంతిలోను, మనుష్యుడు తన కుమారుని ఎత్తికొనునట్లు మీ దేవుడైన యెహోవా మిమ్మును ఎత్తికొని వచ్చిన సంగతి మీరు ఎరుగుదురని మీతో చెప్పితిని' (ద్వితి 1:31). ఇందులో దేవుని శ్రద్ధ కనిపిస్తుంది. ప్రభువు మనల్ని కనిప్టిె చూస్తుాండు. గనుక మన చుట్టూ ఉన్న ప్రమాదాలకు వెరవనక్కర లేదు పరిస్థితులు, ప్రభావాలు మనకళ్లకు ఎలాకన్పించినప్పికి, ఆయన మనలో ఎవరికి దూరంగా ఉండేవాడుకాదు' (అపో 17:27). మనల్ని ఆయన వదిలేశాడని మనం భావిస్తున్న తరుణంలో సైతం ఇదే సత్యం మనకు అర్థం కావాలి. నీ భవిష్యత్తును గూర్చిన కలవరం కలుగుతున్నప్పుడు నీ పరలోకపు తండ్రి నీ కలవరాన్ని ఆయన ఎరిగియున్నాడన్న సత్యాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకో (మత్తయి 6:32).

'యెహోవా కొరకు ఎదురుచూచువారు నూతన బలము పొందుదురు. వారు పక్షిరాజులవలె రెక్కలు చాపి పైకి ఎగురుదురు. అలయక పరుగెత్తుదురు. సొమ్ముసిల్లక నడిచిపోవుదురు' (యెషయా 40:31) అవి మేఘముకంటే ఎత్తుగా ఎగురుతాయి. ఈ పక్షి రాజు 70 సం||లు జీవిస్తుంది. అయితే ఈ పక్షిరాజుకు 40 సం||లు వచ్చిన తరువాత పరిస్థితి గడ్డుగా (కష్టంగా) తయారువుతుంది.1. దాని ముక్కు దానివైపు వంగి వుంటుంది. అనగా తన చాతివైపుకు వంగి వుంటుంది.2. దాని రెక్కలు బలహీనంగా బరువుగా ఉంాయి. దాని ఈకలు వత్తుగావుాంయి.3. దాని కాళ్ళగోళ్ళు కూడా ముడతలు పడిన చర్మంతో ఉంాయి. పటుత్వం కోల్పాతాయి.ఆలాిం పరిస్థితుల్లో అది అలాగే ఉంటే కొన్ని రోజులకు చనిపోతుంది. అలాచనిపోకుండా ఉండడానికి అది ఒక కఠినమైన నిర్ణయం తీసుకుంటుంది.1. ఒక కొండ శిఖరాన్ని చేరుకుంటుంది.2. తన ముక్కును కొండకు వేసి కొట్టుకొని తనవైపు తిరిగి ఉన్న ముక్కును సాపుగా, తిన్నగా చేసుకుంటుంది.3. తరువాత తన శరీరం మీద ఉన్న ఈకలన్నింని పీకివేస్తుంది.4. తన గోళ్ళమీద చర్మాన్ని సహితం లాగేస్తుంది. మాంసపుముద్దలా తయారవుతుంది.ఈ రీతిగా తాను కోల్పాయిన ఈకల్ని, బలాన్ని పొందుకోడానికి ఆ కొండ శిఖరంపైనే 5నెలలు నివాసం చేస్తుంది. అనగా 150 రోజులు ఆ కొండపైన నివాసం చేసిన తరువాత దానికి నూతన బలం వస్తుంది. నేి విశ్వాసులకు ఏమి ప్రయాసపడకుండానే నూతన బలం వచ్చేయాలి. శ్రమలు లేకపోవడమే జీవితంలో ఆనందం అని శ్రమించవద్దు. అసాధ్యమైన వాిని అంగీకరించడం. ఖచ్చితంగా చేయాల్సిన దానిని చేయడం ద్వారా మనకు నూతన బలాన్నిస్తుంది. ఎవరైనా సరే క్రీస్తులో నూతన బలాన్ని పొందాలంటే యిదే రహస్యం పాత జ్ఞాపకాలు, ప్రాచీన స్వభావం పోవాలి. అప్పుడు 'పక్షిరాజు యౌవనము వలె నీ యౌవనము క్రొత్త దగుచుండునట్లు మేలుతో నీ హృదయమును తృప్తిపరచును' (కీర్తన 103:5). పక్షిరాజు 5 నెలలు వేచి ఉండడం ద్వారా నూతన బలం పొందుకుాంది. అలా 70 సం||లు ఆరోగ్యంగా జీవిస్తుంది. కాలేబు తన 85 సం||ల వయస్సులో 45 సం||ల క్రితం జరిగిన సంభవాన్ని గుర్తుచేస్తున్నాడు. మోషే నన్ను పంపినాడు నాకెంత బలమో నేివరకు నా కంత బలము. యుద్ధము చేయుటకు గాని, వచ్చుచు పోవుచునుండుటకు నాకెప్పి యట్లు బలమున్నది' (యెహోషువ 14:11) అని సాక్ష్యమిచ్చాడు. కారణం కాలేబు ప్రభుని నిండు మనస్సుతో ప్రేమించాడు. 'ఆయనను ప్రేమించువారు బలముతో ఉదయించు సూర్యునివలె ఉందురు (న్యాయధి 5:13). ఉదయించే సూర్యుని ఎవరు ఆపగలరు? యెహోవా తన ప్రజలకు బలముననుగ్రహించును' (కీర్తన 29:11). ఇది మామూలుగా కలిగే బలం కాదు. దేవుని యందలి భయభక్తులు ద్వారా కలిగే నూతన బలము. ప్రతిరోజు దైవసన్నిధిలో కూర్చుండే అభ్యాసముంటే మన బలము నూతన పరచబడి యౌవనస్థులవలె ఉంాము.

పక్షిరాజు ఎప్పుడు చనిపోతుందో దానికి తెలుసు, ఇతర పకక్షులకు తెలీదు. ఒక్క పక్షిరాజుకు మాత్రమే తెలుసు. దేవుడు ఆలాిం జ్ఞానాన్ని అంతర్‌ దృష్టిని యిచ్చాడు. అది దూరప్రదేశానికి వెళ్ళిపోతుంది. ఒక బండమీద నిలిచి సూర్యునికి ఎదురుగా నిలబడి సూర్యుని వైపే తీక్షణంగా చూస్తుంది. అలా చూచి చూచి, చూస్తూనే చనిపోతుంది. ఎంతసేపైనా సరే చనిపోయే వరకు చూస్తునే ఉంటుంది. మనం అరనిమిషం కూడా సూర్యుని వైపు చూడలేం. ఇందులోని శ్రేష్ఠమైన పాఠం ఏమంటే విశ్వాసి నీతి సూర్యుని వైపే చూడాలి (మలాకీ 4:2). నీతి సూర్యునివైపు శుభప్రధమైన నిరీక్షణ కలిగి ఎదురుచూడాలి. పక్షిరాజు మరణ సందేశం విశ్వాసుల్ని సవాలు చేస్తుంది.ప్రపంచంలోని అన్ని మరణాలు, అందరి మరణాలు చారిత్రాత్మకమైనవి కావు. సవాలుకరమైన సందేశాలు కాదు. చారిత్రాత్మకమైన మరణాలు చరిత్రలో సగర్వంగా నిలిచిపోతాయి. అటువింవారిలో రాకుమారుడు అలెగ్జాండర్‌ ఒకడు పరాజయం ఎరుగని చక్రవర్తి 32వ ఏట అనారోగ్యంతో మరణించాడు. కానీ ఆయన విజయాలకన్నా ఆయన మరణ సందేశమే ప్రపంచాన్ని ఎక్కువగా ప్రభావితం చేసింది. ఏమి సందేశం? ఆరోజు ముఖ్య అధికారులను సమీపానికి పిలుపించుకున్నాడు అలెగ్జాండర్‌. తాను చనిపోయాక చేయవలసిన మూడు పనులు ఆదేశించాడు.1. నేను మరణించాక నా వైద్యులే నా శవపిేకను మోసుకెళ్ళాలి.2. దారిపొడుగునా నా నిర్జీవకాయంపై, బంగారు, వెండి, ఆభరణాలు విలువైన వజ్రాలు చల్లుకుంటూ ముందుకుసాగాలి. అవి నా ధనాగారంలోని సంపద మాత్రమే అయి ఉండాలి.3. నా రెండు చేతులు పైకి కన్పించేలా నన్ను సమాధి చేయాలి అన్నాడు.ఈ మూడు ఆదేశాల వెనుక మూడు జీవిత సత్యాలున్నాయి. ఆ సత్యాలవెనుక జీవిత పరమార్థం ఉంది.

1. ఎంత పెద్ద వైద్యుడైనా మన ప్రాణాలు కాపాడలేడని మొది పరమార్థం.

2. కొల్లగ్టొినది (సంపాధించినది) కడవరకు రాదని రెండవ ఆదేశంలోని పరమార్థం.

3. విశ్వ విజేత అయినా వెళ్ళేటప్పుడు పట్టుకెళ్ళేదేమీ ఉండదని చెప్పడం మూడో ఆదేశంలోని జీవిత సత్యం.మృత్యువు అలెగ్జాండర్‌ని వరించిందో, అలెగ్జాండర్‌ మృత్యువుని వరించాడో చెప్పడం కష్టడం. వెళుతూ వెళుతూ ఆయనిచ్చిన సందేశం మాత్రం, మనిషి తన లోలోపల అణచివేసిన సంస్కారాలను త్టి లేపిన వైనం అది గొప్పది. దీనికంటే శ్రేష్టమైన సందేశం. పక్షిరాజు మరణం. భౌతిక విషయాల ప్రాముఖ్యత గురించి కాదు. ఆత్మ సంబంధంగా ఒక ఉన్నత లక్ష్యంతో జీవితాన్ని పణంగా ప్టోలి. ఆత్మతోను, జ్ఞానముతోను, విశ్వాసముతోను, పరిశుద్ధాత్మతోను, కృపతోను, బలముతోను, నిండుకొనిన స్తెఫను మరణసందర్భంలో అతని ముఖం పరలోకం వైపు తేరిచూస్తుంది. అతని కన్నులు ప్రభువువైపు (నీతి సూర్యుని) ఉన్నాయి. అతని పెదవులు ప్రభువుతో మ్లాడుతున్నాయి. అతని మోకాళ్ళు వంగి ఉన్నాయి. ప్రభువా ఈ పాపం వారి మీద మోపకుము అంటున్నాడు. ఈ దృశ్యాన్ని పురస్కరించుకొని ఒక్కడు మారితేచాలు అనేది మాత్రమే. ఒక్కడే మారాడు. ఎవరు? పౌలు అతడు మారిపోయాడు. చాలా మందిని మార్చాడు. 'యూరఫ్‌' ఖండం అంతా సువార్త ప్రకించబడింది. హల్లెలూయ.

 - డా||ఎమ్‌.సి.న్యూటన్‌ బాబు